গাখীৰ আনিবলৈ আবেলি গুৱালটোৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ| দুৱাৰত টোকৰ দিয়াৰ দুই মিনিটমান পিছত গাভৰু জীয়েকজনী ওলাই আহিল।
মোক ভিতৰত বহিবলৈ দি তাই এমোকোৰা হাঁহিৰে সতে সৰু মিহি মাত এটা উলিয়াই ক’লে, "দেউতা নাই, গাখীৰতী গাইজনী লৈ ডাক্তৰৰ ঘৰলৈ গৈছে, উভতি আহোঁতে সাঁজেই লাগিব, কি কৰা যায়?"
তাইক আপাদমস্তক চাই লোৱাৰ পিছত চকুত চকু ৰাখি মই ক’লোঁ- "এৰা! কি কৰা যায়?"
ভেন্টিলেটৰটোৰ ফুটাৰে আছাৰকণি সোমাই তাইৰ গালত পৰিলহি। আজি গুৱালৰ ঘৰ আহি পাওঁতে পলম হ’ব; উভতোঁতে পলম হ’ব মোৰো... !
