Excerpt
দ্ৰুত গতিত আগুৱাই অহা মানুহটোক ড’জ দি তাৰ শৰীৰটো এক বিশেষ কৌণিক ভংগীমাত বেঁকা হৈ গ’ল…
মানুহটোৱে জোৰেৰে ঘূৰোৱা হকী ষ্টিকডাল তাৰ হাউলি থকা শৰীৰৰ ওপৰেৰে চোঁ-চোৱাই পাৰ হৈ গ’ল…
ষ্টিকডাল পুনৰ চম্ভালিব পৰাৰ আগতেই তাৰ বাওঁভৰিৰ গোৰোহাটো জোতাৰে সৈতে মানুহটোৰ বাওঁগালত সশব্দে পৰিলহি। কেইটা দাঁতৰ সিৰা ছিঙিল ষ্টিক লৈ থকা মানুহটোৱেহে পিছত ক’ব পাৰিব। সমৰকলাৰ ভাষাত এক দুৰ্দান্ত ’ৰাউণ্ড কিক্’... সাধাৰণ মানুহৰ শৰীৰে ইমান ম’মেন্টাম থকা কিক সহ্য কৰিব পৰাটো প্ৰায় অসম্ভৱ! এই মানৱ শৰীৰটোৰ ক্ষেত্ৰতো কোনো বতিক্ৰম নঘটিল। কৰ্ফাল খাই ভূলুন্ঠিত হোৱা শৰীৰটোৰ পৰা ছিঙি যোৱা দাঁত আৰু নিগৰি অহা তেজ বাটৰ ধূলিৰ লগত মিহলি হ’ব ধৰিলে।
Read the Entire chapter here:
